School is voor Vincent net survivallen: je weet nooit precies wanneer je welke ramp kunt verwachten, dus je kunt je maar beter goed voorbereiden. Hij kent zijn favoriete survivalhandboek dan ook uit zijn hoofd. En hij heeft altijd een blikje met handige survivalspullen bij zich. Maar het ergste moet nog komen: schoolkamp. Hij heeft nog zeven dagen om zich voor te bereiden. Dan komt er een nieuw meisje bij hem in de klas, De Jas heet ze, en dat verandert alles... Met mijn hand tegen mijn slaap kwam ik voorzichtig overeind. Het deed verschrikkelijk veel pijn. (...) Ik staarde Dilan geschrokken aan. Stephan stak een hand naar me uit, die ik pakte. 'Dil?' vroeg Stephan. (...) 'Je hebt hem pijn gedaan, denk ik.' Dilan draaide zich om en keek naar ons. 'Laat los, man,' zei hij. 'Je gaat hem toch niet aanraken? Die gast is smerig.' Toen ik dat hoorde, werd het helemaal stil in mijn hoofd. Smerig. Dat vond hij dus van mij. Hij vond mij smerig. Enne Koens schreef een ontroerend portret over een eenzame jongen die survivallen tot zijn tweede natuur heeft gemaakt, en een eigenzinnig meisje dat wars is van regeltjes en meelopers en haar eigen keuzes maakt. Ik ben Vincent en ik ben niet bang is schitterend geïllustreerd door Maartje Kuiper.